De Vlaanderen lf fietsroute aan de hand van LF6, LF1 en LF5.

Stijn Caubergs: Familie omstandigheden dwongen ons vorig jaar zomer om dicht bij huis te blijven. Een mooi moment om Vlaanderen te ontdekken. We kozen meteen voor het echte werk en fietsen de volledige Vlaanderen fietsroute intwee delen: de westelijke lus in juni en de oostelijke in juli. Graag delen we onze ervaring van de westelijke lus.

polaroid 1

Paradijselijk Pajottenland

Heverlee - Oetingen

Ons vertrek stond gepland voor 8 uur, maar we maakten het nogal laat gisterenavond en dus is het bijna 10 uur als we eindelijk starten aan onze eerste 100 km. Een helse tocht. Zeker met een feestmaal dat nog zwaar op demaag ligt. En vanaf het Pajottenland gaat het bergop. Nooit erg steil, maar wel lang. Voeg daarbij nog een nijdige westenwind en je weet meteen dat het niet om te lachen was vandaag. Dat was dus niet zo slim van ons,maar de route is prachtig. Kilometers lang door de velden. Nooit geweten dat er nog zoveel open ruimte is in Vlaanderen.

Door de Vlaamse Ardennen

Oetingen - Bossuit

De spiertjes — nog wat stijf van gisteren — moeten eerst opwarmen, maar dan fietst het lekker. Vooral op de hellingen krijgen we het goed warm. De hellingen van de Vlaamse Ardennen zijn gelukkig voor ons minder pittig dande naam doet vermoeden. En wat is het hier rustig. De laatste kilometers fietsen we langs de Schelde, in een rechte lijn naar onze trekkershut, met vier bedjes en een kookhoekje alles wat je nodig hebt voor de nacht.


Niet warm maar heet

Bossuit - Kemmel

Uit ervaring (en we hebben véél ervaring) weten we dat vertrekken zonder ontbijt niet slim is dus maken we een zakjeadventure food klaar in ons hutje. We rijden langs het kanaal Bossuit-Kortrijk: vlak terrein, fijn om zo warm te lopen. In Wervik scoren we als lunch een bord spaghetti, hebben we vandaag toch alvast warm gegeten.Her en der, plompverloren in het landschap, zien we piekfijn onderhouden oorlogskerkhofjes.


Door de Vlaamse Ardennen

Oetingen - Bossuit

De spiertjes — nog wat stijf van gisteren — moeten eerst opwarmen, maar dan fietst het lekker. Vooral op de hellingen krijgen we het goed warm. De hellingen van de Vlaamse Ardennen zijn gelukkig voor ons minder pittig dande naam doet vermoeden. En wat is het hier rustig. De laatste kilometers fietsen we langs de Schelde, in een rechte lijn naar onze trekkershut, met vier bedjes en een kookhoekje alles wat je nodig hebt voor de nacht.

’s Werelds beste trappist

Kemmel - Nieuwpoort

We fietsen door het Heuvelland. Nu komt het Grote Dilemma: alcohol of geen alcohol. Een weekje fietsen is ook een weekje ‘detoxen’, dus eigenlijk zónder alcohol. Maar door Westvleteren fietsen zonder een Westvleteren tedrinken...? Sommige mensen rijden honderden kilometers om één of twee bakken van deze beroemde trappist te pakken te krijgen, een paar jaar terug uitgeroepen tot beste trappistenbier ter wereld. De lucht is al de heledag donkergrijs, en wat gebeuren moet gebeurt: druppeltjes worden druppels, en druppels worden regen. En bepaald geen motregen. Het is alweer eind van de middag en we hebben trek. Als bij toverslag doemt er een tearoomop, met één wekelijkse sluitingsdag – helaas vandaag. Ik spreek een paar woorden uit die ik zeker NIET van mijn moeder heb geleerd en trap verbeten door. Op het einde van deze dag staan er 112 km op de teller.

polaroid 2

Rustig dagje

Nieuwpoort - Brugge

Vandaag doen we het wat rustiger aan. Slechts zestig kilometer naar de volgende pleisterplaats. Dat geeft ons de kans om wat vaker te stoppen en de toerist uit te hangen. De LF 1 loopt door de polders dus je grootste tegenstanderis hier de wind, die in dit open landschap vrij spel heeft. Maar het is windstil vandaag, en over de goed geasfalteerde baantjes schiet het lekker op. De route likt nog één keer aan de kust, in De Haan, waar we rondéén uur arriveren. We nemen even een kijkje in de mooie dorpjes Lissewege en Damme, we zitten al in het Brugse Ommeland. Het landschap is hier veel gevarieerder dan in de kale polders. Heerlijk fietsen!


Wind tegen

Brugge - Dendermonde

De laatste twee dagen zien we vooral water: kanalen en rivieren. Om te beginnen fietsen we langs het kanaal Gent-Oostende naar het laatste hoogtepunt van deze reis: Gent. Spaghetti time! En dan op naar de Schelde. De kilometersover het jaagpad lijken eindeloos. Een felle oostenwind brengt ons bijna tot stilstand. We nemen een flinke pauze en daarna is de wind geluwd. Onze B&B in Dendermonde wacht. Het contrast met onze trekkershut is vrijgroot, fijn, want we hadden wel behoefte aan een beetje luxe.


Dat smaakt naar meer!

Dendermonde - Werchter

De laatste dag stappen we weer op de fiets en rijden opnieuw naar de Schelde. Langzaamaan naderen we het stadium waarbij de trekker ‘ingefietst’ geraakt. Het lichaam wordt de urenlange repetitieve bewegingen langzaam gewoon.Ook de geest komt tot rust. Een fantastisch gevoel. Maar helaas is de tocht nu net ten einde: ter hoogte van Boom is het afgelopen met de Vlaanderen Fietsroute. Dat smaakt naar meer!