De geur van verse koffie, het gesuis van de snelweg, de stilte van de stad en het groen daaromheen: Vincent Bijlo fietst met zijn chauffeur Mariska. Samen rijden ze 'Een klein rondje Utrecht'. Ze doen daar een 1:15 uur over.
Alinea 1

Het is lente en dat zullen we weten ook. Het is alsof er vanmorgen een gordijn is opengeschoven dat tussen ons en de zon hing. De vogels schrapen hun kelen om de winterschorheid kwijt te raken. ,,39, 98, 35, 36, 33, 34, 38,’’ prevel ik. Dat zijn de nummers van de fietsrouteknooppunten die ik moet onthouden. Zo is de rolverdeling bij ons. Mijn vrouw Mariska, voor op de tandem, stuurt, kijkt en doet de verslaggeving van de visuele elementen in het landschap. Ik, achterop, roep de nummers af.

We fietsen vandaag in onze eigen buurt. We doen een klein rondje Utrecht, 18 kilometer. We fietsen tussen 40 en 39. Ik ruik restaurant Vroeg. Het is natuurlijk nog veel te vroeg om nu al koffie te gaan drinken en taart te gaan eten, of platgeslagen zijlende van het eerlijke rund, dat hebben ze daar, we komen er regelmatig. We moeten door, we zijn pas 5 minuten bezig. ,,Wel meetrappen hè, jij achterop,’’ roept een man ons lollig achterna. Mensen roepen heel vaak dat soort dingen, dat vinden ze grappig. Of zou het komen doordat mijn stijl van fietsen er zo cool uitziet? Kijk nou toch eens, zegt dat fietsen van mij, het kost die man totaal geen moeite, hij zou met gemak twee, drie keer zo hard kunnen fietsen, maar hij geniet. Hij fietst recreatief. Al die wielrenners op zekere leeftijd die hem scheldend en tierend inhalen, hij zou ze met gemak kunnen bijhouden, maar hij doet het niet. Hij steekt glimlachend zijn hand op als ze hem, in een mist van zweet en vieze aftershave die nog minutenlang op het fietspad blijft hangen, voorbij scheuren.

Knooppunt 98

Tegen Mariska roept nooit iemand dat ze moet meetrappen, terwijl ik soms het idee heb dat ze dat niet doet, maar dat kan natuurlijk ook een uitloper van de Utrechtse Heuvelrug zijn. De zon trekt de heerlijke geur van gras uit de grond. We gaan een tunneltje onderdoor en opeens heerst er rust om ons heen. Ik hoor het zachte ruisen van onze wielen op de weg. Ik hoor de wind, de lauwe lenteadem die speelt met takken van verspreid staande bomen. ,,Knotwilgen,’’ zegt Mariska. Natuurlijk, hoe kan het ook anders. Als er één boom is die hier hoort, dan is het wel de knotwilg. ,,U nadert knooppunt 39,’’ kondigt Mariska plechtig aan. ,,We moeten nu richting 98,’’ zeg ik. ,,98? Ik zie geen 98. Wel 38!’’ Ik heb het toch wel goed onthouden? ,,Jij ook altijd. ’’Ik ook altijd. Geen nood, ik heb de route ook in woorden onthouden. ,,Rijd maar op het geluid van de A27 af,’’ zeg ik. ,,Daar moeten we onderdoor'’

Alinea 3

Langs A27 en A12

Zo navigeren we knooppuntloos door het land. Langs poep – er wordt hier geboerd. Langs de Laaggravense Plas, daar zwemt nog niemand, langs glastuinbouw, met overal, overal het suizen en zoemen van de A27 en de A12. We rijden de stad Utrecht binnen. Het is hier stiller dan op het platteland. De wijk Lunetten klinkt als een boerendorpje. Groenlingen snorren, tjiftjaffen tjiftjaffen. Nog altijd rijden we knooploos rond. Mariska kent Utrecht als haar broekzak. Het centrum van de stad ruikt vandaag naar koffie en versgebakken brood. Er wordt veel gelachen langs de straten, ik hoor dat de terrassen vol zitten. Ik wil een ijsje. Een ijsje van twee bolletjes op een bankje in de zon in het Wilhelminapark. Mariska verzint een nieuwe knoop, we rijden erheen. Welke route ik ook fiets, zij bepaalt en met haar raak ik nooit verdwaald.



Route-suggestie

Fietsroute 359903 - Rondje Utrecht
16,34 km

Fietsroute 359903 | Utrecht |Utrecht | 16,34 km

Fietsen zijn niet weg te denken uit het straatbeeld van Utrecht. De kleine, gezellige weggetjes en steegjes en de vele bruggetjes over grachten vormen een perfect decor voor fietsers, dus het is niet gek dat dit vervoersmiddel zo populair is in deze stad. Deze route neemt je mee door het centrum van Utrecht naar de groene gebieden een stukje buiten de stad.

Fort Vechten en Fort Rhijnauwen
Het startpunt van deze route ligt op een parkeerplaats in het centrum van Utrecht. Vanuit hier fiets je naar het buurtschap Wayen dat bestaat uit boerderijen en lintbebouwing. Vervolgens fiets je door groene gebieden naar het plaatsje Vechten. Voordat je Vechten inrijdt heb je een prachtig uitzicht over Fort Vechten, het op één na grootste fort van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Dit fort is maar liefst 17 hectare groot en het werd gebouwd tussen 1867 en 1870. Een stukje verder op de route kijk je uit over Fort Rhijnauwen. Ook dit fort maakt deel uit van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.

Afsluiten met een hapje en een drankje
Vervolgens fiets je door het centrum van Utrecht terug naar het beginpunt van de route. Na je fietstocht kun je dan even lekker langs de grachten slenteren of op een terrasje neerstrijken voor een hapje en een drankje. De mogelijkheden zijn eindeloos in Utrecht.

De Nieuwe Hollandse Waterlinie
De Nieuwe Hollandse Waterlinie is een militaire verdedigingslinie die werd gebruikt tussen 1815 en 1940. Water werd bij deze verdedigingslinie gebruikt als bescherming tegen de vijand door gebieden onder water te zetten. De Waterlinie is 85 kilometer lang. Een bezoekje aan een van de forten van de waterlinie is zeker de moeite waard. Je waant je als vanzelf in een andere tijd als je hier rondloopt.

Wil je meer weten over deze fietsroute? Lees dan het verhaal van Vincent en Mariska die deze route op een tandem verkennen.
Tekst: Vincent Bijlo
Beeld: Hans Geerlings